Stichting - Restauratie gebouwen

Ter verwezenlijking van de doeleinden van de Stichting Behoud Sterkenburg – restauratie en instandhouding van de monumentale buitenplaats Sterkenburg – werd in 2006 aangevangen met de restauratiewerkzaamheden, die in diverse fasen zou worden uitgevoerd. De restauratie werd uiteraard voorafgegaan door een diepgaand onderzoek naar de geschiedenis van de buitenplaats, de bouwgeschiedenis van de gebouwen en de levens van hun bewoners. Mede met steun in de vorm van rijkssubsidie, in 2006 verleend door de Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen, heeft Sterkenburg in de afgelopen vijf jaren haar voormalige glorie weer voor een groot deel hervonden. In 2006 werd de spits afgebeten met de restauratie van de 19e-eeuwse tuinmuren, die in erbarmelijke staat verkeerden.

Het koetshuis, een imposant 18e-eeuws bijgebouw op 17e-eeuwse fundamenten, was in 1976 uitgebrand en daarna een kwart eeuw in ruïneuze toestand aan weer en wind overgeleverd.  2007 en 2009 is het ingrijpend gerestaureerd en – bijna letterlijk – uit zijn as herrezen. Het koetshuis flankeert weer op fraaie wijze het voorplein. In de jaren 2007-2008 is ook het andere bijgebouw, het 19e- en deels 18e-eeuwse tuinmanshuis, geheel gerestaureerd. Zowel bij het koetshuis als het tuinmanshuis zijn de (weinig esthetische) vensters, die er medio 20e eeuw waren aangebracht, vervangen door passender types. Beide gebouwen hebben hun warme okergele kleur teruggekregen, die bij kleurhistorisch onderzoek als originele kleur van het 19e-eeuwse pleisterwerk was geconstateerd.  

Kasteel Sterkenburg was, welhaast uiteraard, een veel omvangrijker project. Voordeel was wel dat het kasteel solide is; het staat er immers al zo’n acht eeuwen. Veel oude onderdelen, zoals deuren en marmeren schouwen, waren nog aanwezig en grotendeels intact gebleven. Bouwkundig waren met name de vierkante toren en de middeleeuwse muren bij de wintertuin er het ergst aan toe. Het metsel- en voegwerk van deze toren was ernstig aangetast en de 13-e eeuwse kloostermoppen van de ringmuren waren letterlijk uit hun voegen gebarsten. Het interieur werd vanaf 2005 met oog voor detail gerestaureerd en ademt weer de grandeur van weleer. Eind 2008 werd aan­gevangen met de restauratie van de buitenzijde. In mei 2011 was de vierkante toren, na 30 maanden in de steigers te hebben gestaan, weer in oude glorie herrezen (eindelijk weer mét kantelen) en in juli 2011 werden ook de middeleeuwse ringmuren geheel gerestaureerd opgeleverd.

Het totaalherstel waarnaar de Stichting streeft is natuurlijk nog volledig afgerond, voor zover restauratie en instandhouding van een buitenplaats als Sterkenburg überhaupt ooit geheel afgerond kan zijn. Het balkon van de Grote Zaal en enkele monumentale bruggen op het landgoed behoeven nog verdere restauratie en ook park en tuinen verdienen nog meer aandacht.

Bij het herstel tracht de Stichting zoveel mogelijk origineel materiaal te behouden; hierdoor is een bijzonder stuk geschiedenis bewaard gebleven. Sommige opmerkelijke verrassingen, zoals een oude gemetselde waterput die tijdens de restauratie van het koetshuis onder een betonnen vloer tevoorschijn kwam, wekken het Sterkenburg van vroeger weer tot leven en dragen bij aan een nieuwe beleving van monumenten heden ten dage. Een ervaring die ook u nu kan beleven!