De kern van het landgoed Sterkenburg wordt gevormd door het dertiende-eeuwse kasteel Sterkenburg,
dat met name opvalt door de hoge, karakteristieke middeleeuwse ronde toren. Kasteel Sterkenburg is
gelegen aan de lommerrijke en alom vermaarde Langbroekerwetering, vier kilometer ten zuiden van de dorpskern van Driebergen-Rijsenburg in de gemeente Utrechtse Heuvelrug.
Sterkenburg ligt in een historisch en ecologisch belangrijk gebied waar twee landschappen samen komen.
Op deze overgang hebben zich aan de Langbroekerwetering in de loop der tijd verschillende kastelen en
buitenplaatsen ontwikkeld, zoals Hardenbroek, Beverweerd, Sandenburg, Lunenburg, Walenburg, Leeuwenburg,
Hindersteyn en Zuylestein. Samen vormen deze de zogenaamde Stichtse Lustwarande: een landschap van
nationale betekenis.
De cultuurhistorische waarde van Sterkenburg, welk kasteel in 1536 erkend werd als ridderhofstad, is velerlei.
Als één van de oudste kastelen in dit gebied – de oudste delen dateren uit de dertiende eeuw –
heeft het eeuwenlang een sleutelrol vervuld, onder meer als leengoed waarvan andere lenen, zoals de
ridderhofstad Hardenbroek, afhankelijk waren.
Tot de beschermde onderdelen van het landgoed, een onderdeel van het Rijksmonumentale complex
historische buitenplaats Sterkenburg, behoren behalve het kasteel onder meer het koetshuis,
de tuinmanswoning, een deel van de moestuinmuren, park en tuinen. Ook de (bewoonde) Oranjerie,
de berceau en de negentiende-eeuwse duiventoren zijn gezichtsbepalende onderdelen van het
historische landgoed Sterkenburg, al behoren zij sinds 1978 niet meer tot het landgoed waar
het kasteel deel van uitmaakt.